Nareszcie! Odrobinka odpoczynku, czas oddechu po dość szalonym okresie przedświątecznym.
Niestety u nas pod znakiem anginy dzieciaków =/. Teraz wreszcie nasze pociechy poszły spać umęczone prezentowym szaleństwem, a my możemy sobie usiąść i trochę poleniuchować. Wreszcie mam czas wrzucić posta na bloga. Nie miałam na to wcześniej najmniejszych szans, a chciałam Wam wszystkim, moi kochani anonimowi czytelnicy złożyć świąteczne życzenia. Odpocznijcie sobie po trudach przygotowań, pojedzcie sobie smacznie ( a co tam! Czasami można), pośpiewajcie kolędy i cieszcie się wspólnie spędzonym czasem.
Teraz trochę migawek wyczynów handmaidowych poczynionych na święta. U nas w tym roku, po paru dobrych latach, na salony powrócił czerwony kolor. Gdzieś zapodziałam swój piękny, lniany czerwony obrus. Nigdy go nawet nie użyłam i teraz kiedy postanowiłam urządzić mu debiut... ZNIKNĄŁ. Cóż, pech...
Wracając do tematu. Zdjęcia...
Poduchy dla moich chłopaków- J. jak zawsze dostał czerwoną, dla O. szara.
Pierniczki... Ich dekorowanie to prawdziwy pożeracz czasu, ale także nieopisany relaks. Razem z J. uwielbiamy produkować pierniczki, to jedyne ciastka, które robię bo lubię, a nie bo muszę. Największym fanem pierników jest mały O. Wystarczy nieumyślnie zostawić je w zasięgu małych łapek i znikają w tempie ekspresowym. O. próbował także dostać się do wypieków zawieszonych na choince, która w tym roku, właśnie ze względu na małego dreptacza znajduje się wyżej, jest mniejsza i cięższa. Jednego pierniczka udało mu się zdobyć...
I na koniec poczynione na prędce ozdoby świeczek z IKEI, wykonane z resztek gałązek, które pozostały T. po wykonaniu karmnika. Jakoś nie pasowały mi takie łyse szklanki...
Do przeczytania wnet! SoKo
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz